Исэргэн салхины таваргаж одсон мөр шиг

Ирэхгүй өчигдрийн араас саравчлан харуулдаж

Ингэтлээ эмтрэн саатахыг хэнээс өвлөсөн юм бол

Элдэвлэх үүлсийн зурж дуусдаггүй дүрс шиг

Ирээгүй маргаашийн төлөөх санаашралд автаж

Итгэл алдран сэмрэхийг хаанаас дадуулсан юм бол

Эргэлдэх цагийн утсыг имрэн нийтгэх шиг

Энэ л мөчтэй ижилдэн нэгэн цулд нэгдэж

Энгүүн тааваар оршихуйд хэзээнээс сурах юм бол

Э.ҮРЖИНХАНД